Muco expeditie 2015

Mensen met muco op expeditie, is dat wel een goed idee?

In een ver verleden werden er voor jongeren met muco kampen georganiseerd. Ongeacht de aard van besmetting trokken jongens en meisjes met elkaar op. Ze zaten in dezelfde bus, speelden en aten samen en  sliepen wel eens samen, want er werden soms koppeltjes gevormd…ongeacht de besmetting.

In dat opzicht was onze try-out naar de Monte Perdido, in het najaar 2015, een interessante test. Ons uitgangspunt was: hoe hou je het onderlinge besmettingsgevaar zo laag mogelijk tijdens een vierdaagse bergtocht met 5 sporters met muco? Tijdens het team-buildingsweekend in Lustin onder deskundige leiding van Outward Bound, werd uitgebreid gesproken over de (besmettings)risico’s waarmee zo’n trip gepaard kan gaan. Met die kennis trokken we 'samen-apart' naar de Pyreneeën. Elke deelnemer met muco zat in een andere auto, want samen in een klein busje is geen goed idee. Van bij aanvang van de tocht werd er afgesproken dat er geen handen, kussen of knuffels werden gegeven. Er werden alleen tikjes tegen elkaars elleboog uitgewisseld om te groeten, als teken van vriendschap of als alternatief voor een knuffel.

Iedereen sliep apart in een tentje met zijn/haar buddy.

Tijdens de wandelingen is het risico tot besmetting zeer klein. Tenzij je uit elkaars drinkbus drinkt.

Maar binnen was het moeilijker. Deelnemers met muco zaten niet naast of over elkaar aan tafel maar zaten zo veel mogelijk geschrankt. Het bestek werd verdeeld door een begeleider, idem voor de bediening of het uitschenken van het water. Zo werd vermeden dat de mucopatiënten dezelfde voorwerpen vastnamen. Samen kaarten was uitgesloten. Er was Alcogel aanwezig om de handen te zuiveren enz.

In het begin was het wel even wennen maar iedereen ging snel mee in dit verhaal. Voorzichtig zijn zonder te overdrijven en zonder de pret te bederven.

Dit wordt een even belangrijk werkpunt tijdens onze tocht naar Ecuador (21/01-03/02/2017).